Addebat etiam se in legem Voconiam iuratum contra eam facere non audere, nisi aliter amicis videretur. Claudii libidini, qui tum erat summo ne imperio, dederetur. Sed eum qui audiebant, quoad poterant, defendebant sententiam suam. Qui enim voluptatem ipsam contemnunt, iis licet dicere se acupenserem maenae non anteponere. Animum autem reliquis rebus ita perfecit, ut corpus; Iam doloris medicamenta illa Epicurea tamquam de narthecio proment: Si gravis, brevis; Erit enim mecum, si tecum erit. Si de re disceptari oportet, nulla mihi tecum, Cato, potest esse dissensio.

Duo Reges: constructio interrete. Hosne igitur laudas et hanc eorum, inquam, sententiam sequi nos censes oportere? Aut unde est hoc contritum vetustate proverbium: quicum in tenebris? Si sapiens, ne tum quidem miser, cum ab Oroete, praetore Darei, in crucem actus est.